Opodatkowanie subewencji przyznanej w ramach tarczy antykryzysowej…

Kwoty otrzymane w ramach subwencji z PFR na mocy przepisów tarczy antykryzysowej stanowią opodatkowane przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej! Jedyny wyjątek stanowią kwoty wykorzystane na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. W obecnej regulacji prawnej brak jest przepisów wyłączających opodatkowanie przyznanych kwot.

Powyższe wskazuje ze cel na jaki przeznaczymy środki mogą stanowić podatkowe koszty uzyskania przychodu.

Subwencje przyznano na podstawie art. 21a i nast. ustawy o systemie instytucji rozwoju (dalej u.s.u.r.) ⤵️⤵️⤵️

Art. 21. [Przeznaczenie finansowania uzyskanego z przekazania Polskiemu Funduszowi Rozwoju skarbowych papierów wartościowych]

1. Finansowanie uzyskane na skutek przekazania skarbowych papierów wartościowych, o których mowa w art. 19 ust. 1, lub udzielenia poręczeń lub gwarancji, o których mowa w art. 20 ust. 1, może być przeznaczone wyłącznie na:1) 22 inwestycje, w tym inwestycje kapitałowe;2) wspieranie przedsiębiorców;3) ochronę środowiska naturalnego;4) badania, rozwój oraz innowacje;5) szkolenia i doradztwo;6) rekrutację i zatrudnienie pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i pracowników niepełnosprawnych;7) 23 zapobieganie lub naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi, innymi sytuacjami kryzysowymi, w tym rozprzestrzenianiem się COVID-19;8) przedsięwzięcia o charakterze społecznym w zakresie transportu na rzecz mieszkańców regionów oddalonych;9) infrastrukturę szerokopasmową;10) kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego;11) infrastrukturę sportową i wielofunkcyjną infrastrukturę rekreacyjną;12) infrastrukturę lokalną;13) 24 zadania powierzone przez organy administracji rządowej, inne jednostki wykonujące zadania publiczne lub jednostki samorządu terytorialnego;14) 25 inne zadania, jeżeli przepisy odrębne wskazują Polski Fundusz Rozwoju do ich wykonania;15) 26 koszty obsługi działań wymienionych w pkt 1-14.1a. 27 Finansowanie, o którym mowa w ust. 1, może być przeznaczone na spłatę zobowiązań zaciągniętych na potrzeby celów, o których mowa w ust. 1.2. Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe przeznaczenie i warunki udzielania finansowania, o którym mowa w ust. 1, które stanowi pomoc publiczną, mając na uwadze dopuszczalność i warunki udzielania pomocy państwa określone przez właściwe organy Unii Europejskiej.

Z którego treści wynika, że w związku ze skutkami COVID-19, Rada Ministrów może powierzyć Polskiemu Funduszowi Rozwoju realizację rządowego programu udzielania przedsiębiorcom wsparcia finansowego, w szczególności w formach, o których mowa w art. 13 ust. 1 u.s.u.r., lub w formach bezzwrotnych⤵️⤵️⤵️⤵️

Art. 13. [Formy udzielania finansowania przedsiębiorcom]

1. 14 Polski Fundusz Rozwoju udziela finansowania przez:1) obejmowanie lub nabywanie udziałów, akcji, warrantów subskrypcyjnych, obligacji, wierzytelności oraz przystępowanie do spółek osobowych;2) udzielanie pożyczek, gwarancji oraz poręczeń.2. 15 Polski Fundusz Rozwoju może udzielać finansowania bezpośrednio lub za pośrednictwem osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej lub instytucji wspólnego inwestowania mających siedzibę za granicą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, których przedmiotem działalności jest dokonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, zwanych dalej „funduszami kapitałowymi”.3. Polski Fundusz Rozwoju może tworzyć i współtworzyć fundusze kapitałowe oraz przystępować do funduszy kapitałowych

Ze wskazanych przepisów ani z ustawy o podatku dochodowym nie wynika przy tym, aby kwoty przyznanych podatnikom przez Polski Fundusz Rozwoju subwencji nie stanowiły przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym

W związku z powyższym należy przyjąć, ze kwoty otrzymane w ramach subwencji stanowią opodatkowany przychód – z wyjątkiem art. 14 ust 2 pkt2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych który stanowi ⤵️⤵️⤵️⤵️⤵️

14. Przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

2. Przychodem z działalności gospodarczej są również:

2) dotacje, subwencje, dopłaty, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 13, i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych;

Niniejszej interpretacji w żadnym wypadku nie należy traktować jako końcowe. Sytuacja opodatkowania kwot pochodzących z subwencji może ulec w dalszym ciągu zmianie.

Ile razy możemy ubiegać się o świadczenie postojowe?

Zgodnie z zapisami tzw. Tarczy antykryzysowej uchwalonej w dniu 28 marca 2020 roku osoba prowadząca działalność w przypadku spadku przychodów o co najmniej 15 % z tytułu prowadzonej działalności może ubiegać się o wypłatę tzw. postojowego w kwocie 2080,00 zł lub 1.300,00 zł. Zasady wysokości przyznanego świadczenia postojowego zostały szczegółowo omówione tutaj ( https://www.zus.pl/baza-wiedzy/biezace-wyjasnienia-komorek-merytorycznych/firmy/-/publisher/details/1/swiadczenie-postojowe-dla-osob-prowadzacych-dzialalnosc-gospodarcza/2551468)

Pojawia się pytanie czy z uwagi na obecnie trwający stan pandemii świadczenie postojowe może nam być przyznane ponownie za miesiąc kwiecień i maj?

Tak zwana Tarcza 2.0, która weszła w życie 18 kwietnia, zmieniła niektóre zasady przyznawania wsparcia dla przedsiębiorców, w tym te dotyczące m.in. Świadczenia postojowego . Zgodnie z nowymi przepisami świadczenie postojowe nie jest już też jednorazowe. Będzie mogło zostać wypłacone ponownie, ale nie więcej niż trzy razy. Trzeba będzie jednak oświadczyć, że nie nastąpiła poprawa sytuacji materialnej wykazanej we wcześniejszym wniosku (art. 15zua ust. 3).

Pojawia się zatem pytanie, w jaki sposób wykazać, że nastąpił 15 % spadek przychodu w stosunku co do miesiąca poprzedzającego miesiąc złożenia wniosku?

W pierwszym wniosku składanym w kwietniu należało wskazać, że w firmie w marcu względem lutego przychód był niższy przynajmniej o 15 proc. Przy drugim wniosku zgodnie z przepisem należy wykazać, że sytuacja opisana w pierwszym wniosku, tj. relacja marzec–luty, nie poprawiła się. We wniosku składanym w maju (za kwiecień) przedsiębiorca powinien zatem jeszcze raz napisać, że w marcu zarobił mniej niż w lutym oraz porównać sytuację finansową z dniem złożenia wniosku.

Czyli po pierwsze, ustalmy, jakie okresy należy porównywać. Przepis odwołuje się do „sytuacji wykazanej w pierwszym wniosku”, nie zaś „sytuacji z chwili składania pierwszego wniosku”. W pierwszym wniosku wykazywano stan przychodów na miesiąc poprzedzający złożenie tego wniosku. Natomiast dalsza część przepisu nie zastrzega, że drugi wniosek powinien opisywać inny moment niż dzień składania. Wobec tego można przyjąć, że najczęściej będziemy porównywali sytuację z początku przestoju (tj. z marca) ze stanem firmy w chwili składania drugiego wniosku.

Przedsiębiorca we wniosku powinien wykazać, że spadek przychodów na poziomie min 15 % się utrzymał.

Pojawiają się wątpliwości, co jeśli przedsiębiorca w miesiącu kwietniu miał wzrost przychodu na poziomie 10% a w maju na poziomie 15% np. z uwagi na sprzedaż części majątku z działalności? należało by w takiej sytuacji stwierdzić, że jego sytuacja się poprawiła w stosunku co do miesiąca, w którym pierwszy raz ubiegał się o świadczenie postojowe, jednak taka interpretacja jest krzywdząca i nie może się ostać. Gdyby jednak z uwagi na wzrost przychodu przedsiębiorcy odmówiono wypłaty świadczenia przysługuje mu odwołanie do Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych jednak to niestety wiąże się z długim oczekiwaniem na rozstrzygnięcie a wsparcie finansowe potrzebne jest dziś.

Odmowa wypłaty dla przedsiębiorcy zasiłku opiekuńczego, chorobowego z uwagi na nieopłacenie składki ZUS na którego wniosek składki zostały umorzone z uwagi na COVID-19!

Od kilku dni dochodzą do mnie informacje o wydawaniu decyzji odmownych w stosunku co do przedsiębiorców, ubiegających się o zasiłek opiekuńczy przysługujący z uwagi na panujący stan epidemii, będących rodzicami dzieci poniżej 8 roku życia. Negatywne decyzje w tożsamych sprawach wydawane są przez różne oddziały ZUS zatem należy uznać, ze nie są to pojedyncze przypadki.

Wydając decyzje odmowna ZUS powołuje się na przepisy dotyczące ustania prawa do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego i tak zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy z 13 października 1998 r. ustaje ono od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego, za który nie opłacono w terminie składki należnej na to ubezpieczenie lub opłacono składkę w niepełnej wysokości (…). Z posiadanej dokumentacji wynika, że nie podlega pan dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu od 1 marca 2020 r., gdyż za marzec 2020 nie została opłacona należna składka na to ubezpieczenie w ustawowym terminie. Niezdolność do pracy z powodu choroby powstała (…) w okresie, kiedy nie podlegał pan ubezpieczeniu chorobowemu – napisał ZUS w decyzji.

Powyższa decyzja jest wydawana automatycznie i jest niezgodna z art. 31zo ustawy w sprawie COVID-19, zgodnie z którym zwolnienie ze składek na ubezpieczenie społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, dotyczy nieopłaconych należności z tytułu składek, należnych za okres od 1 marca 2020 r. do 31 maja 2020 r. Chodzi o składki wykazane w deklaracjach rozliczeniowych złożonych za ten okres, jeżeli wnioskujący był zgłoszony jako płatnik składek przed dniem 1 lutego 2020 r. Zwolnienie przysługuje KAŻDEMU PŁATNIKOWI SKŁADEK SPEŁNIAJĄCEMU USTAWOWE KRYTERIA CZYLI:

– mikroprzedsiębiorcy,

– osoby prowadzącej jednoosobową działalność, które opłacają składki wyłącznie ba własne ubezpieczenie społeczne i zdrowotne

– podmioty zatrudniające nie więcej niż 49 osób,

Co więcej warunkiem skorzystania z prawa do zwolnienia z opłacania składek ZUS za okres od marca do maja 2020 roku było nieopłacenie tych składek. Ponadto zgodnie z art. 31 zs ust. 1 ustawy w sprawie COVID-19, w przypadku osób prowadzących pozarolniczą działalność i osób z nimi współpracujących, jeżeli przepisy uzależniają prawo lub wysokość świadczeń z ubezpieczeń społecznych od opłacenia składek, składki na ubezpieczenia społeczne, o których mowa w art. 31zo, zwolnione z obowiązku ich opłacania traktuje się jak składki opłacone- z uwagi na powyższe wszelkie decyzje odmowne w tożsamych sprawach winny być traktowane jak niezgodne z prawem oraz krzywdzące przedsiębiorców.

Idąc dalej Zgodnie art. 31zs ust. 2 ww. ustawy wyraźnie stanowi, że osoba prowadząca pozarolniczą działalność i osoba z nią współpracująca zachowuje prawo do świadczeń z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa jeżeli podlegała ubezpieczeniu chorobowemu w dniu 1 lutego 2020.

Jeżeli przedsiębiorca opłacający składki na własne ubezpieczenie wystąpi do ZUS o zwolnienie ze składek i jego wniosek zostanie rozpatrzony przez ZUS pozytywnie, zachowa prawo do świadczeń w razie choroby i macierzyństwa za okres tego zwolnienia. Warunkiem otrzymania świadczeń jest to, by był w dobrowolnym ubezpieczeniu chorobowym na 1 lutego 2020 roku.

Jeśli jesteś osoba, która otrzymała decyzje odmowna zapraszam do kontaktu, odpowiadamy na każde pytania oraz jako profesjonaliści pomożemy Ci odwołać się skutecznie od decyzji.

Zapraszamy do kontaktu.